Social Icons

Από την ποιητική συλλογή του Γιώργου Βελλιανίτη (Β΄Ενότητα)


ΖΗΤΗΜΑ  ΑΡΧΗΣ

Σαν  το  τοπίο  είναι  γκρίζο.
μην  αρνηθείς  να  το  διαβείς.
Όταν  διστάσεις,  κάνεις  πίσω,
δε  θα  μπορέσεις  να  σταθείς.

Δε  θέλει  δίλημμα  ο  δρόμος.
Δώ  είναι  ζήτημα  Αρχής.
Όταν  σε  γυροφέρνει  ο  φόβος,
μη  σ'  εμποδίσει  να  σκεφθείς.

Να  έχεις  πάντα  την  ελπίδα
ότι  θα  δείξει  ο  καιρός.
΄Εχεις  αόρατη  ασπίδα,
εφόσον  είσαι  καθαρός.

Φαντάσματα  που  σε  τρομάζουν
σαν  τον  καπνό  θα  διαλυθούν.
Βεβαίως  την  ψυχή  τραντάζουν.
Στιγμές  δικαίωσης  θαρθούν.

΄Οποιο  συμβιβασμό  άν  κάνει
εκείνος  που  δεν  έχει  Αρχή,
στο  τέλος  το  παιγνίδι  χάνει.
Μόνο  η  ντροπή  κυριαρχεί.

Πειραιάς  Δεκέμβριος 1998
Γεώργιος  Βελλιανίτης

---------

14ΟΣ  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
(  Α΄.  ΕΠΑΙΝΟΣ  Χ.Ο.Ν. 7-5-99   )
 
  ΕΧΕΙΣ  ΕΥΘΥΝΗ

Πρόσεξε  φίλε !
Εσύ  δεν  έφταιξες.
Ζάρια  δεν  έπαιξες.

Μην  κοιτάς  πίσω.
Προχώρα  τώρα.
Τούτη  την  ώρα.

Μην  πελαγώνεις.
Η  μοίρα  σ'  έτρεξε.
Μαζί  σου  έπαιξε.

Πάρε  ανάσα.
Νοιώσε  ελεύθερα
γιά  λίγα  δεύτερα.

Αυτό  είν'  το  πάν.
Είναι  μιά  αρχή
μέσ'  στην  Ψυχή.

Να  μη  δειλιάζεις.
Θές  προσοχή.
Διώξ'  την  οργή.

Μέσα  σου  άντεξε.
Διώξε  τη  λύπη,
ό,τι  άν  λείπει.

Θεός  δεν  είσαι.
Μά  στάσου  πάνω.
Σκέψου "τί  κάνω".

Ποιό  τ'  αποτέλεσμα.
Κι  εγώ  σαν  σβήσω
τί  θα  αφήσω.

Η  σκληρή  μοίρα
μέσ'  στην  οδύνη
κάτι  σου  δίνει.

Μην  ξεχνάς  φίλε !
΄Εχεις  ευθύνη,
ό,τι   κι  άν  γίνει !

Βλέπεις  μπροστά  σου;
΄Ολα  γκρεμίζονται.
Μα  ξανακτίζονται.

΄Αν  εξετάσεις,
πάντα  τα  πάθη
φέρνουν  τα  λάθη.

Καμμιά  βοήθεια
μην  περιμένεις.
Να  επιμένεις.

Υπόθεσή  σου
είναι  να  νοιώσεις
πως  θα  στερειώσεις.

Δεν είσ'  αναίσθητος.
΄Ομως μετράει
να  μη  σε  φάει,

το  κακό, τ' άδικο,
η  αγωνία
ή  η  μανία.

Δεν  έχει  δάφνες.
Παίρνει  κρανία,
η  κοινωνία.

΄Ερχονται  πάνω  σου
γιγάντια  σώματα.
Βρές  αντισώματα.

Πές  έχω  δύναμη.
Δε  σταματάω.
Μπροστά  θα  πάω.

΄Εχεις  τη  δύναμη.
΄Οση  δεν  ξέρεις.
Κάστρα  να  φέρεις.

Βρίσκεται  μέσα  σου.
Μη  την  πετάξεις.
Μπορείς να φτιάξεις,

ό,τι  καλύτερο.
΄Οσο  αναπνέεις,
ζωή  εμπνέεις.

΄Εχεις  στο  είναι  σου
ένα τιμόνι.
΄Ενα  αμόνι.

Δεν  εξετάζει
η ζωή  τι  φταίει.
Σκληρά  σου  λέει:

Εγώ  έτσι  παίζω.
Εσύ  ν'  αντέξεις.
Πάλι  να  τρέξεις.

΄Ο,τι  κερδίσεις,
θα  σε  τσεκάρω,
να  μη  στο πάρω.

΄Εχει  το  Νόμο  της
να  σημειώνει.
Δεν  τελειώνει  .......

Aθήνα Ιανουάριος  1999
Γεώργιος  Βελλιανίτης

----------

ΔΕΝ   ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ  ;

Είσαι  φτωχός!  Δεν  ντρέπεσαι;
Δεν  έκλεψες  κανένα;
Πάντα  σωστά  περπάταγες;
Δε σ'  έβλαψαν  εσένα;

Μα  δε  σε  περιφρόνησαν;
Δε  σούκλεισαν  το  σπίτι;
Ρημάξανε,  αλώνισαν;
Σου  μπήκανε  στη  μύτη;

Δε  βλέπεις  που  σε  αδικούν
ημέρα  μεσημέρι;
Εσύ  ακόμα  στέκεσαι
με  το  Σταυρό  στο  χέρι;

Δεν  αγανάκτησες  ποτέ;
Να  πείς: ΄Ως  εδώ!  Φτάνει!
Φιλότιμο  θέλεις  μωρέ,
π'  όποιος  έχει  το  χάνει;

Σ'  αρέσει  η  υπόληψη;
ο  φερετζές  σου  λείπει;
Δεν  κάνεις  καμμιά "πρόβλεψη"
να  μη  σε  τρώει  η  λύπη;

Εδώ  ο  Κόσμος  χάνεται.
Εσύ  θα τονε  σώσεις;
' Οποιος  κλέβει  δεν  πιάνεται.
Εσύ  πώς  θα  στερειώσεις;

Θα  βάλεις  κάποτε  μυαλό
ν'  αρπάζεις  ό,τι  τύχει,
να  μην  κάνεις  πιά  το  καλό,
να  σου  γελά  η  τύχη;

Να  κλείνεις  μάτια  και  αυτιά
σ'  όποιον  σ'  έχει  ανάγκη,
να  βλέπεις  με  ψυχρή   ματιά
τον  άλλον  σαν  μηρμύγκι;

Πώς  θέλεις  να  σε  σέβονται
άμα  κακός  δεν   είσαι.
Οι  άλλοι  πώς  βολεύονται
καί  σύ  απέξω  είσαι;

Είσαι   φτωχός;  Είσαι  γυμνός!
Σ'  αρέσει  η  κοροϊδία;
Πές  μου  χαζοχαρούμενε,
γιατί  νοιώθεις   αηδία; ............

Πειραιάς  Ιανουάριος 1997
Γεώργιος  Βελλιανίτης

Bλέπε στο ίντερνετ δημοσίευμα  άρθρου  Θεοδώρου Π.Λιανού,
Καθηγητού Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών,  με  τίτλο  "Γιατί να  είμαστε έντιμοι;"
                                                     
---------


ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  1995
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ  ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ  ΓΙΟΧΑΝΕΣΠΟΥΡΓΚ (EΠΑΙΝΟΣ)
    
ΔΕΛΤΙΟ   ΕΙΔΗΣΕΩΝ

΄Ολοι  περιμένουν  να  δούν  τις  Ειδήσεις.
Βλέπουν  διαφημίσεις.  Πού  να  τους  μιλήσεις !
Είναι  στον  προθάλαμο  της  ενημερώσεως.
Βρίσκονται  στο   θάλαμο  της απομονώσεως !

Θ'  ακουστεί  το  σήμα  σε  κάνα  λεπτό.
Τώρα  το  ζητούμενο  είναι  πιά  λεπτό.
Ν'  αξιολογήσουμε  τούτα  καί  εκείνα,
τί  συμβαίνει  γύρω μας καί τί,  στην  Αθήνα.

Ενημερωθήκαμε  γιά  νέα  προϊόντα,
αφού  πρέπει  νάμαστε  προηγμένα  όντα.
΄Ισως  μετά  'πό  καιρό,  νάχουν  παρενέργειες.
Εμείς  όμως  κάνουμε  τις  σωστές  ενέργειες.

Το  σήμα  ακούγεται  παντού  καθαρό.
Να  δούν  τις  Ειδήσεις  όλοι  έχουν  καιρό.
Τούτ'  η  ώρα  έχει  λόγο  σοβαρό.
Θα  βγούνε  στη  φόρα  νέα  ένα  σωρό.

Θ'  ακουστούν,  δε  λέω,  συμβάντα  πολλά.
Περιμένουμ'  όμως  καί  νέα  καλά.
Νέα  που  θα  έχουνε  κάποιο  ενδιαφέρον.
Γιά  την  ανθρωπότητα  να  είναι  συμφέρον.

Αρχίζει  το  δελτίο  με  λόγια  βαρειά.
Σεισμός  ταρακούνησε  πόλεις  καί  χωριά.
Οι  άνθρωποι  τρέχουν  καί  δε  φτάνουνε.
΄Ο,τι  έχουν,  βλέπουν  να  το  χάνουνε.

Κι  άλλο  έγκλημα  έγινε  πάλι  σήμερα.
Να  κι  άλλοι  πελάτες  για  τα  σίδερα.
Στην  παρέα  βάρυνε  καλά  ο  αέρας,
ενώ  φιγουράρει  η  ληστεία  της  ημέρας.

Μα,  ας  περιμένουμε.  Λίγη  υπομονή.
Κάτι  πιό  ευχάριστο  ίσως  να  φανεί.
΄Εχει  ο  κόσμος  βάσανα.  ΄Εχει  ανησυχίες.
Υπάρχουν  καλές   στιγμές.  Μικρές  ευτυχίες.

Στο  γυαλί  ακούγεται:  Μεγάλη  Απάτη !
Κάποιος  Κύριος  έβγαλε  ολωνών  το  μάτι.
Κανένας  πιά  δε  χρωστά  το  καλό  να  κάνει.
Ο  καλός  τον  μπούσουλα  κάθε  μέρα  χάνει.

Δεν  φτάνουν  όμως  αυτά.  Αρρώστεια  μεγάλη,
θα  φέρει  όλη  τη  γή  σε  άσχημο  χάλι.
΄Ολους  τους  εκτύπησε  σφυρί  στο  κεφάλι.
Δείχνουνε  υπομονή.  Κι  ας  μην  έχουν  άλλη!

΄Ωρα  να  μιλήσουμε  γιά  Οικονομία.
Στ'  άδεια  τα  συρτάρια  μας  δεν  υπάρχει  μία.
Θα  βοηθήσει  ο  Θεός.  Θα  μας  στείλει  κι  άλλα.
Πίστη  όμως  να  έχουμε.  Σε  λόγια  μεγάλα.

Ας  έρθουμε  πιό  κοντά  λίγο,  στα  δικά  μας.
Κάτι  να τονώσει  τα  θολά  όνειρά  μας.
Να  πούμε  για  τα  σχολειά.  Γιά  τους  μαθητές  μας.
Τους  σοφούς  τους  δάσκαλους.  Τους  καθηγητές  μας.

Κάθε  Οικογένεια  έχει  ένα  παιδί.
Μικρό  ή  μεγάλο.  Θέλει  να  το  δεί,
στη  ζωή  να  γίνεται  καλός   άνθρωπος.
Σωστός.  Μορφωμένος. ΄Οχι  απάνθρωπος.

Δεν  υπάρχουνε  λεφτά.  Ούτε  γιά  βιβλία.
Ελλειπείς  οι  αίθουσες.  Παληά  τα  θρανία.
Μα  εμείς  οι  ΄Ελληνες,  έχουμε  μανία,
να  γίνουμε  άνθρωποι  μέσ΄ στην  Κοινωνία.

Λέν' ,   οι  εκπαιδευτικοί    έχουν  τέτοιες  τάσεις,
να  θέλουν  να   απεργούν  μέσ΄ στις  εξετάσεις.
Τάχθηκαν,  λέν'  μερικοί,  γιά  να  λειτουργούν.
΄Οχι  να  ζητούν  λεφτά  καί  να  απεργούν.

Αλλάζουμε  θέμα.  Βρέθηκε  νεκρό
ένα  κοριτσάκι  δεκάξη  χρονώ.
Δίπλα  του  μιά  σήριγγα  με  ναρκωτικά.
Χάζεψαν  οι άνθρωποι!  Ναί!  Πραγματικά!

Κι  άλλοι  βρέθηκαν  νεκροί  απ΄ την  ηρωϊνη.
Τέτοια  το  δελτίο  μας  κάθε  μέρα  δίνει.
Ναρκωτικά  κυκλοφορούν  λένε  στα  σχολεία.
Τα  παιδιά  τα  κρύβουνε  μέσα  στα  βιβλία.

Μιά  επιγραφή  στον  τοίχο  ενός σχολείου
θα  μπορούσε  νάτανε  ο  τίτλος  βιβλίου.
Παρακαλούμ'  αφήσατε  τους  μικρούς  να  ζήσουν.
΄Ελεος!  Αφήστε  τα  παιδιά  να  μεγαλώσουν.

Τους  εικοσιτέσσερις  έφθασαν  οι  νεκροί,
το  περασμένο  Σάββατο  καί  την  Κυριακή.
Δε  λέμε  γιά  πόλεμο  ή  γιά  ταραχές.
Μόνο  γιά  μιά  έξοδο!  Μικροδιακοπές.

Τώρα  πλέον  θέλουμε  κι  άλλους  τροχονόμους;
Μήπως  πρέπει  νάχουμε  καλύτερους  δρόμους;
Φταίει  η  ταχύτητα; ΄Ελλειψη  αγωγής;
Πόσους  άλλους ΄Ελληνες  θα  φάει  η  μαύρη  γής;

Τι  μας  λέει  πάλι  αυτός.  Γιά  νοσοκομεία,
που  τα  παίρνουν  οι  γιατροί  χοντρά  με  τη  μία;
Κι  άμα  λέν'  δεν  το  φυσάς, να  το  έχει  η  κούτρα  σου,
δε  σε  σώζει  τίποτα,  θα  τα  φας  τα  μούτρα  σου;



Να  καί  κάτι  έκτακτο.  ' Αλλο  πάλι  αυτό!
΄Εγινε  ναυάγιο.  Πλοίο  Ελληνικό!
Μέσ΄ στην  τρικυμία,  μέσα  στο  κακό,
επιβάτες,  ναυτικοί,  πήγαν  στο  βυθό.

Μα  σαν  να  μην  έφτανε  τούτη  η  συμφορά,
βγήκε  ανακοινωθέν:  ΄Εκτακτη  εισφορά!
΄Ολοι  μας  τη  Χώρα  να  βοηθήσουμε.
Γιά  να  προοδεύσει (!...)  Γιά  να  ζήσουμε (!...).

Σα  μαρμαρωμένοι  βλέπουν  τις   Ειδήσεις.
΄Ολοι  έχουν  χαζέψει!  Πού  να  τους  μιλήσεις!
Να  πείς:  Χρειαζόμαστε  στο  μυαλό  κουδούνι,
αλλοιώς  στην  Ελλάδα,  δε  μένει  ρουθούνι ! ....

Στα  αθλητικά  μας.  Θα  δούμε  τα   γκώλ
με   ένα  κεφάλι  που  έγινε   μ π ώ λ  !
Λεφτά  και  κεφάλια  πέφτουνε  αράδα.
΄Εχει  καταντήσει  " Βαβέλ "  η  Ελλάδα !

Δελτίο  Καιρού.  Καί  τώρα  θα  δούμε,
αν  είμαστε  ικανοί  την πόρτα  να  βρούμε,
Πόσο  το  θερμόμετρο  πυρετό  θα  δείξει,
Αέρα  να  πάρουμε.  Η  ψυχή  ν'  ανοίξει !

΄Ολοι  ευχαριστήθηκαν  από  τις  Ειδήσεις.
Καιρός  τώρα  ν'  ακουστούν  κι άλλες  διαφημίσεις.
΄Ολα  ετελείωσαν ! ΄Ολα  πάν'  καλά !
Μη  στενοχωριόμαστε !  Χρόνια  μας  Πολλά  ( ! ) ....

Πειραιάς  Ιούνιος 1995
Γεώργιος  Βελλιανίτης

---------

13ΟΣ  ΠΑΝΕΛΛ.  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98  Γ΄ΒΡΑΒΕΙΟ ΧΟΝ
     ΣΗΜΑΤΑ  ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Ένα  περιστέρι  βρέθηκε  νεκρό.
΄Ηταν  έν'  αστέρι  είκοσι  χρονώ.
Μία  μάννα  κλαίει  καί  μοιρολογεί,
λέει  πονεμένα:  Πάει  το  παιδί.

Βρέθηκε  χαμένο  σ΄ ένα  πέλαγο.
Κανείς  δεν  εσκέφθηκε  το  δράμα  του.
Ο  καθένας  έχει  το  φορτίο  του
που  δεν  τον  αφήνει  καθαρά  να  δεί.

Χάθηκ'  η  ζωή  του  χωρίς  να  τη  ζήσει.
Πουθενά  δε  θέλησε  κάτι  να  ζητήσει.
Αποκλεισμένο  πέρασε  σ'  έρημο  λειβάδι
ώσπου  τέλος  χάθηκε  σε  βαθύ  σκοτάδι.

Στ'  άψυχο  το  χέρι  υπάρχει  το  σημάδι.
΄Εκαν'  η  κατάρα  τον  κόσμο  ρημάδι.
Πώς  βρέθηκε  το  παιδί  σε  αυτό  το  δρόμο.
Πώς  η  μοναξιά  του  νίκησε  τον  τρόμο.

Τώρα  το  αστέρι  είναι  πιά  νεκρό.
΄Ενα  περιστέρι  είκοσι  χρονώ.
Η  καμμένη  μάννα  κλαίει,  μοιρολογεί,
όλο  μουρμουρίζει:  Πάει  το  παιδί.

Θυμάτ'  από  τότε,  πριν  πολύ  καιρό,
τότε  που  το  είχε  ακόμα  μωρό.
Λέγανε  τ'  ανάστησε. ΄Εδωσε  την  ψυχή  της
να  το  δεί  να  στέκεται  στη  ζωή  μαζί  της.

΄Ολα  πιά  γκρεμίστηκαν.  Χάθηκαν  τα  όνειρα.
Η  ελπίδα  έσβησε.΄Εμεινε  στο  ράφι.
Αναπάντεχα  έγινε   τ'  όνειρο  εφιάλτης.
Ιστορίες  άδικες  η  ζωή  μας  γράφει.

Πατέρας  αμίλητος.  Βαρύς,  σκυθρωπός,
μαζί  με  τους  άλλους  το  ίδιο  κι  αυτός.
Κανείς  δεν  εσκέφθηκε  ποτέ  του  να  πεί
πως  θάφευγ'  απότομα   το  καλό  παιδί.

Κάποιος  φίλος  λέει:  Ποτάμι  που  κυλάει.
Μα  ο  διπλανός  του  ούτε  κάν  μιλάει.
Σκέπτετ'  ότι  ίσως  κάτι  θα  μπορούσε
κάτι  πιά  να  έλεγε  τότε,  όταν  ζούσε.

Κάτι  είχ΄ αρπάξει.  Κάτι  είχε  δεί.
Μα  δεν  ήταν  σίγουρος. ΄Ισως νάχε  λάθος.
Τότε  εφοβήθηκε  δυό  λόγια  να  πεί.
Τώρα  το  κατάλαβε.  Τούλειπε  το  θάρρος.

΄Ενα  παλληκάρι  κείτεται  νεκρό.
΄Ητανε  καμάρι,  είκοσι  χρονώ.
Τώρα  η  μάννα  κλαίει, κλαίει, μοιρολογεί.
Κάποιος  δίπλα  λέει:  Κρίμα  το  παιδί.

Τί  να  φταίει  τάχα.  Τάχα  ποιός  μπορεί,
νάβρει  την  αιτία.  Σίγουρα  να  πεί:
΄Οχι  άλλη  πίκρα.  Κουραστήκαμε.
΄Οχι  αδιαφορία.  Εχαθήκαμε.

Θέλουμε  μιά  λύση.  Να  βρεθεί  το  πώς,
ώστε  στο  σκοτάδι  να  φανεί  το φως.
Χωρίς  κάποια  μάννα  να  μοιρολογεί,
μ'  ένα  παλληκάρι  θαμμένο  στη  γή.

΄Ενας  άλλος  πάλι  στη  γωνία  κλαίει,
ενώ  μιά  φωνή  ακούγεται  να  λέει.
Να  μην  περιμένεις  ποτέ  απ'  τους  άλλους,
πολύ  περισσότερο  από  τους  μεγάλους.

Στη  ζωή  καθένας  μόνος  προχωράει.
Στα  προβλήματά  του  κανείς  δε  χωράει.
Αυτός  μόνο  έχει  όλη  την  ευθύνη.
Δεν  αφήνει  άλλον  να  τον  κατευθύνει.

Τώρα  το  αστέρι  είναι  πιά  νεκρό.
΄Ενα  περιστέρι  είκοσι  χρονώ.
Μαζί  με  τη  μάννα  που  μοιρολογεί,
κλαίνε  πονεμένα  όλοι  το  παιδί.

Μιά  φωνή  απούγεται:  Εδώ  σταματάει;
Ποιός  θα  έχει  άραγε,  τη  σειρά  να  πάει;
Μα  θα  περιμένουμε  με  δεμένα  χέρια,
να  πέφτουν  στα  σπίτια  μας  νεκρά  περιστέρια;

΄Αλαλη  η  ομοίγυρη.  Πού  να  είναι  σίγουροι.
Κάπου  η  κατάπληξη,  κάπου  το  παράπονο,
πώς  μπορούν  ν'  αντισταθούν  σ'  έναν  κόσμο  άπονο.
Πώς,  με  τί  βοήθεια,  που  σ΄αυτά  είν΄ άγουροι.

Του  μεροκάματου  οι  άνθρωποι  απλοί,
έχουν  γυμνά  τα  χέρια  τους  καί  την  καρδιά  αγνή.
Τη  μοίρα  δεν  περίμεναν  τόσο  να  τους  λαβώσει,
απρόσμενα  ο  θάνατος  διπλά  να  τους  σκλαβώσει.

΄Ισως  κάποιος  νάλεγε  ότι  δεν  αρκεί,
στη  δουλειά  να  τρέχεις,  χωρίς  να  προσέχεις,
το  στραβό,  το  ίσιο  καί  το  κάθε  τί.
Το  κακό  στη  στήνει,  στη  γωνιά  εκεί.

Μπροστά  τους  παλληκάρι  βρίσκεται  νεκρό.
Λεβεντιάς  κλωνάρι,  είκοσι  χρονώ.
Τώρα  τούτ'  η  μάννα,  κλαίει,  μοιρολογεί.
Αύριο  ποιός  ξέρει,  ποιά  ακολουθεί;

Τί  να  φταίει  τάχα.  Τάχα  ποιός  μπορεί,
νάβρει  την  αιτία.  Σίγουρα  να  πεί:
΄Οχι  άλλη  πίκρα.  Κουραστήκαμε.
΄Οχι  αδιαφορία.  Εχαθήκαμε.

Πόσα  χρόνια  άπρακτα,  άρα  θα  περάσουν!
Πόσ΄ αμέριμνα  παιδιά,  τη  ζωή  θα  χάσουν!
Ποιός  ο  φόρος  της  ζωής,  θάναι  γιά  την  άγνοια.
Πιό  το  κόστος  πιά  αυτής,  που  τη  λέν' Παράνοια!......

Πειραιάς  Ιούνιος 1995
Γεώργιος  Βελλιανίτης


13ος  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΠΟΙΗΣΗΣ  27-4-98
Α΄.  ΕΠΑΙΝΟΣ  Χ.Ο.Ν.
 
   ΣΗΜΕΙΑ  ΤΩΝ  ΚΑΙΡΩΝ

Στο  δρόμο  με  την  κίνηση,  μέσ' στην  ανησυχία,
με  σκούντησ'  ένας  άνθρωπος. Ιδού  η  δυστυχία !
Γυρίζω  καλά  να  τον  δώ.  Γιά  κείνον  πέρα  βρέχει.
Τα  βήματά  του  είναι  βαρειά.  Αντίληψη  δεν  έχει.

Το  ντύσιμο  νεανικό.  Κάτι  βαρύ  στους  ώμους.
Σαν  τύπους  που  τους  συναντάς  καθημερνά  στους  δρόμους.
Φαινότανε  δεκαοκτώ. ΄Ισως  καί  παραπάνω.
Τον  κοίταξα  στο  πρόσωπο. Τότε είναι  πού  τα  χάνω.

Το  βλέμμα  έχει  απλανές.  Παράξενα  κοιτάει.
Τον  τσάκισε  η  κούραση.  Πατάει  δεν  πατάει.
Ζεί  γιά  καλά  στον  κόσμο  του. Πλανάται  στους  αιθέρες.
Ποιός  ξέρει  άραγε  γι  αυτόν, πόσες  θα  έρθουν  μέρες !

Μάννα,  δε  θάρθει  το  παιδί,  χαμόγελο  να  φέρει.
Το  πήρανε  απ΄ τη  ζωή,  κρατώντας  το  απ΄ το  χέρι.
Δεν  έχει  πιά  τη  δύναμη,  ούτε  σκοπό  να  ζήσει.
Μία  ροδόχρωμη  αυγή,  τον  κόσμο  αυτό  θ' αφήσει.

Πώς  βρέθηκε  στο  χάλι  αυτό,  Μάννα  μην  τα  ρωτάς.
Δε  λύνει  τέτοια  θέματα  δάσκαλος  καί  παππάς.
Ούτε  σύ  δεν  κατάφερες  να  δείς  μέσ΄ στην  ψυχή  του.
Τώρα  όμως  εκατάντησε  να  χάσει  τη  ζωή  του ! ........

Πειραιάς Σεπτέμβριος 1995
Γεώργιος  Βελλιανίτης

Βλέπε  στο  ίντερνετ άρθρο Γεωργίου Κ. Μπήτρου,
Καθηγητού Οκονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, .
με  τίτλο " Ναρκωτικά καί Καταστολή".

---------

  B'  ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ
                       (  ΧΟN  ) ΧΟΡΩΔΙΑΣ-ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΝΕΩΝ  22-04-02

                 Β'  ΒΡΑΒΕΙΟ  ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 2003 ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
                      ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ  ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟΥ  ΓΙΟΧΑΝΕΣΜΠΟΥΡΓΚ

                 ΕΓΚΡΙΘΕΝ  ΑΡΜΟΔΙΩΣ  ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΕ  ΣΤΟ  ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ
                 ΤΗΣ  (ΔΕΕΛ)  ΔΙΕΘΝΟΥΣ  ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ  ΕΛΛΗΝΩΝ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
                 ΓΙΑ  ΤΟ   ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ   ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ 2004.

            ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ

Στις  απαιτήσεις  των  καιρών,
 τα  θύματα  των  πονηρών,
Σ' αναζητούν,  Δικαιοσύνη.

Πέταξε  κάτω  το  μαντήλι,
να  δείς.   Ανάβουνε  καντήλι,
στη  Χάρη  Σου  την  Ιερή.

 Μα  Εσύ,  φαντάζεις  παγερή.
        Σαν  να  μην  ξέρεις  την Αλήθεια.
   Λές  καί  Σού  λένε  παραμύθια !

Πρόσωπα  άνω  υποψίας,
 από  νυκτός  μέχρι  πρωϊας
    ανοίγουνε   τάφους  αθώων.

          Παίζουν  τις  τύχες  των ανθρώπων.
     Κινούνται μέσα  στο  σκοτάδι.
    Κάνουν συμβόλαια  στον ΄Αδη.

Δεν  είναι  αρκετό ν'  ακούς.
Πρέπει να δείς,  όλους  αυτούς,
 όπου   ζητούν  ένα  Σου  βλέμμα.

 Δίνουνε  της  καρδιάς το  αίμα.
Αλλά,  δε  βρίσκουνε  γαλήνη.
 Πνίγονται  στου  καϋμού  τη  δίνη.

  ΄Ελα   λοιπόν,  Δικαιοσύνη !
 Βγάλε  επί  τέλους  το  μαντήλι,
          να  πιάσει  τόπο  το  καντήλι .........

Πειραιάς Δεκέμβριος 2001
Γεώργιος  Βελλιανίτης

        
Βλέπε στο ίντερνετ  δημοσίευμα  άρθρου τέως Υπουργού Πολιτισμού   Ευάγγελου Βενιζέλο  με τίτλο:  Είναι Επικίνδυνοι οι Δικαστές;

----------
ΣΗΜΕΙΑ  ΚΑΙ  ΤΕΡΑΤΑ  

(B΄. ΒΡΑΒΕΙΟ Δ.Ε.Ε.Λ. 22-3-2002)

Η  δίψα  γιά  κατάκτηση.
Ηθική αγανάκτηση.
Πόνος  το  βράδυ.  Το  πρωί.
Αργός  θάνατος  η  ζωή.

Ακούστηκε  μία  κραυγή,
κάποια  ανέμελη  αυγή.
Ο  όλεθρος  απλώθηκε.
Ο  κόσμος  ξεσηκώθηκε.

Τί  είναι  λάθος.  Τί  σωστό.
Εσύ,  πώς  το  βλέπεις  αυτό.
Τώρα  εδώ,  πώς  φθάσαμε.
Τί  είχαμε,  τί  χάσαμε.

Τί  είναι  κείνο  πού  αξίζει,
σ'  αυτή  τη  Σφαίρα  που  γυρίζει.
Πόσο  μετράνε  οι  αξίες.
Πού  οδηγούνε  οι  θυσίες.

΄Αρχισε  άσχημη  εποχή.
Να  δούμε  με  ποιά  αντοχή.
΄Ανθρωποι  δοκιμάζονται.
Τα   πάθη  δεν  δαμάζονται.

Σ'  όλα  της  γής  τα  πέρατα,
Φωτιές,  Καπνοί  καί  Τέρατα.
Η  βία  πάντα  βία  φέρνει.
Μόνο  την  αδικία  σπέρνει.

΄Επειτ'  απ΄ όλ'  αυτά,   τί  μένει.
Πώς  θα  βρεθεί  η  Οικουμένη.
Ο  άνθρωπος  θα  είναι  ίσος ;
Θα  εξαφανισθεί  το  μίσος ;

Κόσμε,  χαλίνωσε  το  πάθος.
Επήρες  ένα  δρόμο  λάθος.
΄Εχεις  καθήκον  να  το  δείς,
πριν  γίνεις  στάχτη  καί  χαθείς..........

Πειραιάς  Οκτώβριος  2001
Γεώργιος  Βελλιανίτης

---------


Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ Δ.Ε.Ε.Λ.  20-03-04



ΠΡΟΣ  ΠΑΣΑ  ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

Πρεσβεύουμε  ισότητα.
Μάταιη  η  βαρβαρότητα.

Όλοι  αξίζουν  σεβασμό.
Δε  βρίσκεται  στο  διχασμό.

Μιλά  από  παληά  ο  Χρόνος.
Το  βεβαιώνει  και  ο  Πόνος.

΄Οποια  κιάν  είναι  η  αιτία,
δε  λύνεται  με την  κακία.

Η  ανθρωπότης  για  να  ζήσει,
Πρέπει  αυτό  να  σταματήσει.

Πώς  τη  μετράτε  την  ευθύνη
Για  τη  ζωή  που  όλο  φθίνει ;

Το  Θέμα  λάθος  εκτιμάτε.
Διαπράττετε  μιαν  αμαρτία.

Δεν  δικαιούσθε  να  ξεχνάτε :
«΄Ακρα  Δικαιοσύνη, ΄Ακρα  Αδικία».

Παξοί  Νοέμβριος 2001
Γεώργιος   Βελλιανίτης

--------

ΟΥ    ΜΠΛΕΞΕΙΣ  !

Πώς  να  μπώ  μέσ’  στα  σκοτάδια  της  Ψυχής,
πώς  να  γνωρίσω  τί  κρύβεται  πίσ’  απ’  το  πρόσωπο
το  ευγενικό,  το  γελαστό  καί  το  χαρούμενο,
αυτού  του  όντος    π’  ονομάζετ’  άνθρωπος !

Τί  άραγε  να  πώ,  όταν  η  μάσκα  πέσει
καί  κοιτάξω  στο  βάθος  της  υποκρισίας.
Πώς  ν’  αντιδράσω,  όταν  έντρομο  το  ψέμμα,
τρέχει  να  σβήσει  απ’  την  όψη  της  αλήθειας.

΄Οταν  σκεφθεί  κανείς  ότι  τα  πάθη,
παρακινούν  τον  καθένα  στα  λάθη.
Κι  αν  ο  καθείς  αυτός  είναι  δικός  σου,
τότε  δεν  ξέρεις  πιά,  ποιός  είν’  ο  λογισμός  σου.

Γιατί  σου  έρχονται  αισθήματα  ανάμικτα.
Πότε  οργή,  συμπόνοια,  αδιαφορία,
που  οπωσδήποτε  είναι  μιά  δυσφορία
κι  ένα  σκοτάδι,  σαν   τα  άγρια  μεσάνυχτα.

Σκοτάδι  σκέτο,  με  βλέμμα  θολό.
Κοιτάς  μπροστά,  αλλά  αλλού  έχεις  το  νού  σου.
Μέσα  στης  παραζάλης  το  μεθύσι,
κάποια  σου  σκέψη  περιμένεις  να νικήσει.

Που  είν’  ανάλογη  του  χαρακτήρα,
που  έφτιαξες,  που  έχεις,  πού  πιστεύεις.
Τέτοια  αποτελέσματα  εσύ  θα  επιδιώξεις,
όσα  υπαγορεύονται  απ’  τη  δική  σου  πείρα.

Μα  τέτοια  λάθη  είν’  σχεδόν  ανεπανόρθωτα.
Μόνο  με  σύνεση,  μπορείς  να  τ’  αντικρύσεις.
Γιατί  δεν  θα  μπορείς  να  πιάσεις  τ’  ακατόρθωτα
καί  όπως  θές  να  τον  διακυβερνήσεις.

Κάνε  κουράγιο.  Την  καρδιά  σου  κάνε  πέτρα.
Μ’  υπομονή  υπόδειξέ  του  τί  πιστεύει.
΄Όταν θα  δεί  την  κατάσταση  ψεύτρα,
θ’  απογοητευτεί.  Από  τα  σύννεφα  θα  πέσει.

΄Ισως  γίνεις  κακός.  Μα  μη  σε  νοιάζει,
αν  η  συνείδηδη  που  έχεις  σε προστάζει.
Καί  σου  φωνάζει: «Ναί !  Αυτό  πρέπει  να  κάνεις».
Γιατί  αν  αρνηθείς,  ντροπή   καί  τύψεις  θάχεις !

΄Ετσι  με  τρόπο  γελαστό  καί  δελεαστικό,
όποιος  τη  φρόνηση  δεν  έχει,  παρασύρεται.
Μ’  αντί  να βρεί  κάτι  καλό,  τότε  διασύρεται.
Aφού  δε  θέλησε  να  δεί,  την  έννοια  που  κρύβεται....

Πειραιάς Δεκέμβριος 1972
Γεώργιος  Βελλιανίτης

--------

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Η  όποια   πρόκληση
φέρνει  απόκλιση
απ'  την  πορεία.

Γιά  να  σταθείς
θέλεις  εκπαίδευση
καί  εμπειρία.

Κάποτε  όμως
μένεις  αμήχανος
με  απορία.

Δεν  είναι  εύκολο
να  διατηρήσεις
ισορροπία.

Πολλές  προκλήσεις
δείχνουνε  λύσεις
απατηλές.

Ο  νούς  γυρίζει.
Κάτι  βουίζει
σίγουρα  λές.

Το  θέμα  ζύγισε
με  ηρεμία
καί  ψυχραιμία.

Δέξου  την  πρόκληση.
Στάσου  αγέρωχα.
Δές  πού  βαδίζεις.

Να  μη  λυγίζεις.
Στάσου  υπεράνω.
Πές  δεν  τα  χάνω.

Στο  τέλος  πάντα
αποφασίζεις
ό,τι  αξίζεις.

Πειραιάς   Φεβρουάριος 2000
Γεώργιος Βελλιανίτης

Προηγούμενο                                                               Επόμενο

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ:

Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το STILIDA NEWS δεν υιοθετεί καθ' οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα.Τα συκοφαντικά, υβριστικά, απειλητικά, εκβιαστικά, ρατσιστικά ή κοινωνικού αποκλεισμού μηνύματα θα διαγράφονται.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *


Για τους αναγνώστες

Τα αναγραφόμενα από τους αναγνώστες δεν εκφράζουν τις απόψεις του διαχειριστή του STILIDA NEWS και φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των όσων γράφουν. Τα συκοφαντικά, υβριστικά, απειλητικά, εκβιαστικά, ρατσιστικά ή κοινωνικού αποκλεισμού μηνύματα θα διαγράφονται. Σε περίπτωση που μας διαφύγει κάποιο από τα μηνύματα αυτά παρακαλούμε τον ή τους θιγόμενους να μας ενημερώσουν στη διεύθυνση gkordis@gmail.com για να διαγραφεί.

ΚΥΡΙΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ

Η αναδημοσίευση δε ενός άρθρου δεν συνεπάγεται και την υιοθέτηση του περιεχομένου του από το "STILIDA NEWS"






Ο διαχειριστής

Βουλή

Ακολουθήστε μας στο Facebook
Powered by: Internetsmash
 
Google Analytics Alternative