Social Icons

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΟΥΒΕΛΕΣ


 
από 22 συνεδρίες

(Αποσπάσματα αφηγήσεων της Φ.Π. στη σχολική ψυχολόγο
Τάξη A – Σχολικό Έτος 2011 – 12)

Από το βιβλίο του Θάνου Μπλούνα με τίτλο «Η εξομολόγηση» (Οιωνός 2012)
(7) 

(...) Η Δάφνη, κυρία, τον μπαμπά μου, τότε που ήταν ... διαιτέρα στο γραφείο του, τον έλεγε κύριο Τάσο. Από τότε όμως που τον παντρεύτηκε και μένει κι αυτή μαζί μας στο σπίτι, πότε τον λέει Τασούλη μου και πότε αγάπη μου. Ο μπαμπάς πάντως τη Δάφνη τη φωνάζει και τώρα Δάφνη, όπως τότε που την είχε ...διαιτέρα στο γραφείο του. Μερικές φορές πάντως τη φωνάζει μωρό κι όταν μιλάει γι’ αυτήν στους άλλους λέει η γυναίκα μου.


Μια μέρα που τον άκουσα να τη φωνάζει μωρό, ρώτησα τη γιαγιά μου: «Γιατί τη λέει έτσι ο μπαμπάς; Αφού η Δάφνη δεν είναι μωρό!». «Γιατί ο μπαμπάς σου ξεμωράθηκε!» μου είπε η γιαγιά. Εγώ δεν το κατάλαβα αυτό το ξεμωράθηκε που μου είπε, κατάλαβα όμως ότι είχε νευριάσει που άκουσε τον μπαμπά μου να φωνάζει τη Δάφνη μωρό. Και μιαν άλλη μέρα που η γιαγιά μου άκουσε τη Δάφνη να λέει στον μπαμπά «Πάω, μωρό μου, θα γυρίσω το μεσημέρι», νευρίασε ακόμα πιο πολύ. «Να πας στα τσακίδια και να μη σώσεις να ξαναγυρίσεις!» μουρμούρισε. «Καλά, μωρό είναι ο μπαμπάς και τον φωνάζει έτσι;» ξαναρώτησα τότε εγώ. «Δεν είναι μωρό, μωρός είναι! Είκοσι πέντε χρόνια την περνάει και την παντρεύτηκε...» μου είπε η γιαγιά. «Τότε γιατί τον φωνάζει μωρό;» την ξαναρώτησα. «Γιατί τον χορεύει στο ταψί, όπως χορεύουν τα μωρά», μου απάντησε η γιαγιά.

Εγώ δεν έχω δει κανένα μωρό να το χορεύουν στο ταψί, αλλά νομίζω πως η Δάφνη τον λέει μωρό, γιατί ο μπαμπάς ξύρισε τα μαλλιά του που είχαν αρχίσει ν’ ασπρίζουν και τώρα δεν έχει μαλλιά στο κεφάλι του, όπως τα μωρά. Γι’ αυτό η Δάφνη τον κοροϊδεύει και τον φωνάζει μωρό. Αν του πω όμως ότι η Δάφνη τον κοροϊδεύει, θα θυμώσει.(...)

(8)

(...) Η γιαγιά μου, κυρία, όταν τη ρωτάω να μου εξηγήσει κάτι, μου λέει πως, και να μου το εξηγήσει, δεν θα το καταλάβω, γιατί είμαι μικρή ακόμα. Τις περισσότερες φορές νομίζω πως αυτό μου το λέει, γιατί γέρασε και βαριέται να κάθεται να μου εξηγεί, όπως κάνει η Αρετή, που είναι νέα. Άλλες φορές πάντως η γιαγιά μου μου λέει έτσι, γιατί ξεχνάει ότι μεγάλωσα πια και κάποια πράγματα που παλιά δεν τα καταλάβαινα, τώρα τα κατα­λαβαίνω.

Ένα από αυτά που δεν καταλάβαινα πριν αλλά τώρα που μεγάλωσα το καταλαβαίνω είναι γιατί η γιαγιά δεν χωνεύει τον μπαμπά κι όταν μιλάει γι’ αυτόν στον παππού τον λέει πότε αγριάνθρωπο και ..μπροικοθήρα και πότε ..χώνευτο, γρουσούζη και καταραμένο! «Καταλαβαίνω γιατί δεν τον χωνεύεις τον μπαμπά και τον λες έτσι», θα της πω καμιά μέρα. «Δεν τον χωνεύεις, γιατί μάλωνε με τη μαμά μου και τη χτυπούσε». Ούτε και στον παππού μου άρεσε, κυρία, που ο μπαμπάς κάθε λίγο και λιγάκι μάλωνε με τη μαμά και τη χτυπούσε. Όμως ο παππούς δεν τον λέει έτσι τον μπαμπά και δεν μαλώνει μαζί του, όπως κάνει μερικές φορές η γιαγιά. Μόνο συμβουλεύει τη γιαγιά να κάνει υπομονή και της λέει «Μην ...ταντιμιλάς και μην του κρατάς ... νούτρα, κακομοίρα μου, γιατί θα μας πετάξει έξω από το σπίτι!..» Έτσι της λέει, αλλά εγώ νομίζω ότι η γιαγιά δεν πρόκειται ποτέ να τον συμπαθήσει τον μπαμπά μου. Ακόμα και χτες που φαίνεται πως στενοχωρήθηκε μ’ αυτό το χαρτί που έφερε στο σπίτι εκείνος ο κύριος για τις καταθέσεις του παππού, πάλι με τον μπαμπά μου τα ’βαλε: «Από τότε που μπήκε αυτός ο γρουσούζης στο σπίτι μας, πάμε από το κακό στο χειρότερο», είπε στον παππού. Ο μπαμπάς δεν ήταν εκείνη τη στιγμή στο σπίτι, ήταν στο μεγάλο γραφείο του στον Πειραιά. Σε λίγο όμως γύρισε από τον Πειραιά στο σπίτι και πήγε στο μικρό γραφείο του, χωρίς να μας μιλήσει εμάς, και πήρε τηλέφωνο έναν φίλο του και άρχισε να κουβεντιάζει μαζί του και να γελάει με κάτι που του είπε ο φίλος του. Τότε η γιαγιά νευρίασε και είπε στον παππού: «Τον ακούς; Γελάει! Ξέχασε που αυτό το κακόμοιρο έμεινε ορφανό, πριν προλάβει να πάει στο σχολείο, και γελάει ο αναίσθητος... Αν είχε φιλότιμο θα πήγαινε να πνιγεί!» «Πάψε, γιατί θα σ’ ακούσει και θα ’χουμε άσκημα ξεμπερδέματα. Ξέχασες τι έκανε πέρυσι που σ’ άκουσε να λες “την έφαγε την κόρη μας”;» Η γιαγιά δεν του απάντησε, γιατί φαίνεται πως το είχε ξεχάσει. Εγώ όμως μόλις άκουσα τον παππού το θυμήθηκα, κυρία, γιατί τότε ο μπαμπάς μου είχε θυμώσει περισσότερο από κάθε άλλη φορά και φοβήθηκα πάρα πολύ.

Εκείνες τις μέρες έρχονταν πολλοί άνθρωποι στο σπίτι μας, για να μας ...λυπηθούν για τη μαμά.Ένα απόγευμα ήρθε να μας ... λυπηθεί και η κυρία Βάσω, που την είχα δασκάλα στα νήπια. «Η Φιλίτσα, τώρα που έχασε τη μαμά της, χρειάζεται περισσότερη αγάπη και φροντίδα από σας, γιατί η δική της η πληγή είναι μεγα­λύτερη», είπε στον μπαμπά. Εγώ δεν είχα καμιά πληγή, αλλά η γιαγιά μου, μόλις άκουσε τα λόγια της κυρίας Βάσως, μ’ αγκάλιασε σφιχτά κι άρχισε να κλαίει. «Δεν καταλαβαίνω! Γιατί η κυρία λέει πως έχω πληγή, γιαγιά;» τη ρώτησα. «Είσαι μικρή ακόμα, καρδούλα μου.'Οταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις...» μου απάντησε κλαίγοντας.

Όταν έφυγε η κυρία Βάσω, η γιαγιά σκούπισε τα μάτια της, κοίταξε τον μπαμπά μου και φώναξε: «Την έφαγες την κόρη μας, καταραμένε! Απ’ τον Θεό να το βρεις...» Μόλις την άκουσε ο μπαμπάς, όρμησε πάνω μας, έπιασε τη γιαγιά απ’ τον λαιμό κι άρχισε να την ταρακουνάει, να τη βρίζει και να τη φωνάζει ...κουλόγρια. Τότε εγώ άρχισα να κλαίω δυνατά και από τον φόβο μου κατουρήθηκα. Είχα κατουρηθεί κι άλλες φορές από τον φόβο μου, όταν ο μπαμπάς μάλωνε με τη μαμά. Τότε όμως με τη γιαγιά φοβήθηκα ακόμα πιο πολύ, επειδή ο μπαμπάς από τον θυμό του θα την έπνιγε, όπως κάνουν μερικοί κακοί στην τηλεόραση. «Τρέξε, παππού! Θα την πνίξει! Θα την πνίξει!» φώναξα, όσο πιο δυνατά μπορούσα.

Ευτυχώς ο μπαμπάς, όταν με άκουσε να φωνάζω πως θα την πνίξει και πρόσεξε πως είχα κατουρηθεί από τον φόβο μου, άφησε τον λαιμό της γιαγιάς και δεν την έπνιξε.Ήταν όμως τόσο θυμωμένος που συνέχισε να τη βρίζει και να σπάζει ό,τι έβρισκε μπροστά του. Μια ολόκληρη μέρα έκανε η Λαμπρινή να ταχτοποιήσει το σπίτι.(...)

(9)

(...) Χτες, κυρία, άκουσα ότι ο παππούς πήγε στα δικαστήρια για τις καταθέσεις, που έγραφε το χαρτί, που είχε φέρει εκείνος ο κύριος. Όταν γύρισε, ήθελα να τον ρωτήσω γιατί πήγε στα δι­καστήρια για τις καταθέσεις και δεν πήγε στην τράπεζα. Όμως εκείνος κάθισε στην πολυθρόνα του χωρίς να μου μιλήσει κι έσκυψε το κεφάλι του και το κρατούσε με τα δυο χέρια, όπως έκανε τότε που έμαθε πως η μαμά ανέβηκε στον ουρανό. Όταν τον είδα να κάθεται έτσι αμίλητος και σκεφτικός, κατάλαβα πως ήταν πολύ στενοχωρημένος και δεν τον ρώτησα αυτό που ήθελα.

Τότε ήρθε από το μεγάλο γραφείο του στον Πειραιά κι ο μπαμπάς, που δεν ήταν στενοχωρημένος όπως ο παππούς, αλλά είχε τα νεύρα του κι είπε στην Λαμπρινή «Εξαφανίσου από μπροστά μου» και μετά είπε και σε μένα να βγω έξω από το καθι­στικό μας, γιατί ήθελε να μιλήσει με τον παππού μου. Εγώ βγήκα αμέσως έξω, αλλά η πόρτα ήταν ανοιχτή κι άκουσα πως ο μπαμπάς ρώτησε τον παππού τι έγινε. Τότε ο παππούς τού είπε ότι μια ...νακρίτρια του έκανε πολλές ερωτήσεις και στο τέλος του είπε «Φύγε τώρα, αλλά δεν τελειώσαμε. Εμείς θα συνεχίσουμε το ψάξιμο κι αν χρειαστεί θα σε ξανακαλέσουμε». Τότε ο μπαμπάς του είπε: «Αν σε ξανακαλέσουν ή αν σε πάρουν από καμιά ...φημερίδα, πρόσεξε καλά να μην με μπλέξεις κι εμένα ..κουλόγερε, γιατί θα σε κάνω μαύρο στο ξύλο. Σε... προδοποιώ, γιατί σήμερα μου τηλεφώνησε ένας ...μοσιογράφος και με ρωτούσε, αν έπαιρνα κι εγώ μίζες».

Η γιαγιά, που ήταν δίπλα στην κουζίνα με την πόρτα ανοιχτή κι άκουγε κι εκείνη τι έλεγαν, νεύριασε που ο μπαμπάς είπε τον παππού ..κουλόγερο και τον φοβέρισε πως θα τον δείρει. Κι όταν άκουσε και γι’ αυτές τις μίζες, πετάχτηκε έξω από την κουζίνα και του φώναξε «Γιατί δεν έπαιρνες εσύ μίζες;» Μόλις το άκουσε αυτό ο μπαμπάς θύμωσε πάρα πολύ κι άρχισε να βρίζει τη γιαγιά και να σπάει όσα γυαλικά έβρισκε μπροστά του. Τότε η γιαγιά τού είπε πως είναι αχάριστος. «Αν δεν υπήρχε αυτός, που τώρα τον λες ..κουλόγερο και τον φοβερίζεις, θα ήσουν ακόμα ...παλληλάκος και δεν θα είχες λεφτά ούτε βρακί ν’ αγοράσεις». Μόλις ο μπαμπάς άκουσε τη λέξη «βρακί», που είναι παλιοκουβέντα, θύμωσε ακόμα πιο πολύ και της φώναξε «Αν μου το ξαναπείς αυτό ...κουλόγρια, θα σου κόψω τη γλώσσα και θα στη δώσω να τη φας». Και μειά βγήκε από το καθιστικό κατακόκκινος από Θυμό/Ηταν ιόσο θυμωμένος που παραλίγο να με ρίξει κάτω.

Εγώ, όταν τον είδα έτσι, νόμισα πως πήγαινε να βρει μαχαίρι, για να κόψει τη γλώσσα της γιαγιάς κι από την τρομάρα μου κατουρήθηκα πάλι. Όμως ο μπαμπάς δεν πήγαινε να βρει μαχαίρι. Πήγε στο μικρό γραφείο που έχει στο σπίτι και ρούφηξε μ’ ένα καλαμάκι που έβαλε στη μύτη του εκείνη την άσπρη σκόνη, που φαίνεται πως είναι φάρμακο για να ξεθυμώνει, και μετά κάθισε σε μια πολυθρόνα κι έκλεισε τα μάτια, και περίμενε να ξεθυμώσει.

Την ώρα που η Λαμπρινή μού άλλαζε το βρεγμένο κιλοτάκι, ήρθε η Αρετή να μου κάνει μάθημα και η Λαμπρινή της είπε πως κατουρήθηκα πάλι. Η Αρετή με ρώτησε γιατί κι εγώ της είπα ότι φοβήθηκα που η γιαγιά είπε μια παλιοκουβέντα κι ο μπαμπάς τής είπε πως θα της έκοβε τη γλώσσα. Τότε η Αρετή μού εξήγησε πως, όπως μερικές φορές λένε στα μικρά «θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα, αν ξαναπείς αυτήν την παλιοκουβέντα», στους μεγάλους λένε «θα σου κόψω τη γλώσσα». Όμως ούτε πιπέρι βάζουν στα μικρά ούτε τη γλώσσα κόβουν στους μεγάλους. Έτσι τους το λένε, για να φοβηθούν και να μην το ξαναπούν αυτό που είπαν.

Όταν μου τα είπε αυτά η Αρετή, κυρία, κατάλαβα πως ο μπαμπάς δεν θα την κόψει τη γλώσσα της γιαγιάς και ησύχασα. Και μετά ρώτησα την Αρετή να μου πει τι θα πει μίζες. Η Αρετή μού εξήγησε πως μίζες λένε τα λεφτά που δίνουν μερικοί σε κά­ποιους άλλους, που βρίσκονται στα υπουργεία, για να τους κάνουν εκείνοι μια δύσκολη δουλειά. Τότε εγώ θυμήθηκα πως πριν από μερικά χρόνια ο παππούς πήγαινε στο υπουργείο και βοηθούσε τον φίλο του τον υπουργό και κατάλαβα αμέσως τι ήταν οι μίζες. Μερικοί άνθρωποι, για να γίνει η δουλειά τους, έδιναν μίζες στον υπουργό, κι αυτός απ’ αυτές τις μίζες έδινε και στον παππού μου, που τον βοηθούσε, αλλά και στον μπαμπά, που βοηθούσε τον παππού. Ο μπαμπάς λοιπόν έπαιρνε κι αυτός μίζες, αλλά δεν ήθελε να ίο μάθει αυτό η γιαγιά και να ίου φωνάζει ότι, αν δεν υπήρχε ο παππούς, θα ήταν ακόμα ...παλλπλάκος και δεν θα είχε λεφτά ούτε για βρακί. Γι΄ αυτό, όταν κατάλαβε ότι η γιαγιά το ήξερε, θύμωσε και τη φοβέρισε πως θα της κόψει τη γλώσσα!.. (...)


Προηγούμενο

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ:

Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το STILIDA NEWS δεν υιοθετεί καθ' οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή.
Δεν πρόκειται να λογοκρίνεται κανένα σχόλιο που θα περιλαμβάνει καλοπροαίρετη κριτική ή θα διορθώνει κάποιο δικό μας σφάλμα.Τα συκοφαντικά, υβριστικά, απειλητικά, εκβιαστικά, ρατσιστικά ή κοινωνικού αποκλεισμού μηνύματα θα διαγράφονται.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ.
Απαντήσεις από τον διαχειριστή μόνο στα επώνυμα σχόλια.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *


Για τους αναγνώστες

Τα αναγραφόμενα από τους αναγνώστες δεν εκφράζουν τις απόψεις του διαχειριστή του STILIDA NEWS και φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των όσων γράφουν. Τα συκοφαντικά, υβριστικά, απειλητικά, εκβιαστικά, ρατσιστικά ή κοινωνικού αποκλεισμού μηνύματα θα διαγράφονται. Σε περίπτωση που μας διαφύγει κάποιο από τα μηνύματα αυτά παρακαλούμε τον ή τους θιγόμενους να μας ενημερώσουν στη διεύθυνση gkordis@hol.gr για να διαγραφεί.

ΚΥΡΙΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ

Η αναδημοσίευση δε ενός άρθρου δεν συνεπάγεται και την υιοθέτηση του περιεχομένου του από το "STILIDA NEWS"






Ο διαχειριστής

Βουλή

Ακολουθήστε μας στο Facebook
Powered by: Internetsmash
 
Google Analytics Alternative