ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Ελένη Περινού γεννήθηκε στη Στυλίδα.
Σπούδασε κλασσική κιθάρα στο ωδείο της Λαμίας και αργότερα τελειώνοντας τα ΤΕΙ Αθηνών ασχολήθηκε με την παιδαγωγική ως νηπιαγωγός.
Από το 1989 μέχρι το 2004 ζει μόνιμα στην Αθήνα και εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές ως τραγουδοποιός.
Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια ψυχολογίας και εκπαιδευτικά προγράμματα της ψυχοθεραπευτικής σχολής Gestalt, ενώ τελειώνει τις σπουδές της στο τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Συνεργάζεται με τον Αλέξανδρο Χατζή, τον Χρίστο Τσιαμούλη αλλά και με άλλους γνωστούς τραγουδοποιούς.
Το 1998 εκδόθηκε ο πρώτος προσωπικός της δίσκος (cd) με τίτλο
«Περγαμηνή» τα τραγούδια του οποίου ερμηνεύει η ίδια, σε στίχους δικούς της και μουσική σε συνεργασία με τον συνθέτη Αλέξανδρο Οικονόμου.
Υπηρετώντας το έντεχνο τραγούδι, έχουν ερμηνεύσει δικούς της στίχους γνωστοί καλλιτέχνες όπως ο Χρίστος Τσιαμούλης, η Λιζέτα Καλημέρη, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Δημήτρης Μπάσης, Χρήστος Ραζής.
* CD:
- Δυνάμεις του Αιγαίου – «Όλες οι μέρες που έλειπα»
- Χρίστος Τσιαμούλης – «Μονάχα για να ταξιδεύω»
- Λιζέτα Καλημέρη – Μανώλης Λιδάκης «Αφύλακτη σκοπιά»
- Δημήτρης Μπάσης - «Εστουδιαντίνα ΙΙ
Τραγούδια που ερμηνεύει ο Μανόλης Λιδάκης και η Λιζέτα Καλημέρη.
1.Κανε καρδιά μου μια στροφή 2.Καράβι το κορμάκι μου - Λιζέτα Καλημέρη
Το 2001 εκδίδεται το πρώτο της μυθιστόρημα από τις εκδόσεις Διόπτρα με τίτλο «Σαν να σε ξέρω χρόνια» που έγινε best seller.
Το 2003 από τις ίδιες εκδόσεις το δεύτερο μυθιστόρημα με τίτλο «Είμαι κι εγώ σαν κι εσένα».
Από το 2004 ζει μόνιμα στην Κρήτη, εργάζεται ως ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια στην περιοχή της Σητείας, διδάσκει βιωματική μουσική σε παιδιά και ενήλικες, ενώ παράλληλα συνεχίζει να δραστηριοποιείται στο συγγραφικό και στιχουργικό της έργο. Τα καλοκαίρια εμφανίζεται στο δικό της χώρο, (μουσική σκηνή «Μαριδάτης» , κοντά στο φοινικόδασος Βάι) μαζί με άλλους γνωστούς καλλιτέχνες – τραγουδοποιούς.
Σαν να σε ξέρω χρόνια...Μέσα σου βρίσκεται ο θησαυρός. Και μόνο όταν το πάρεις απόφαση και το θελήσεις με όλη τη δύναμη της καρδιάς σου μπορεί να βρεις το δρόμο σου. Την απόλυτη ευτυχία. Και τότε θα συναντήσεις το προαιώνιο ταίρι σου. Τότε μόνο. Η Μυρσίνη, ένα κορίτσι που πλησιάζει τα τριάντα, ζει εδώ και αρκετά χρόνια στην Αθήνα. Οι βάρβαροι ρυθμοί της πρωτεύουσας, η αποξένωση των ανθρώπων, τα ρηχά συναισθήματα και οι εφήμερες σχέσεις, έχουν σκληρύνει την καρδιά της, τόσο που έχει απορρίψει τον έρωτα ως ιδέα, ως όραμα ολοκλήρωσης και ευτυχίας. Ώσπου ξαφνικά, ένας μικρός θεός εμφανίζεται από το πουθενά και της φέρνει τα πάνω κάτω... Ένας έρωτας εισβάλλει στη ζωή της και σαρώνει τα πάντα! Τι παιχνίδια παίζει η μοίρα και ποιος την διαφεντεύει; Πώς να ξεχωρίσει κανείς ανάμεσα στα χιλιάδες σοκάκια του νου, το ένα, το μοναδικό, το δύσβατο μα και αληθινό μονοπάτι της καρδιάς; 'Σε παρακαλώ εγώ! Ένας μικρός κι ασήμαντος θεός! Μεγάλωσέ με! Κάνε με να γίνω ολόκληρος ο εαυτός σου! Ζήσε! Κι άσε την καρδιά σου ελεύθερη ν' αποφασίσει!...' Το Σαν να σε Ξέρω Χρόνια είναι ένα μυθιστόρημα που ταξιδεύει τον αναγνώστη στα ξεχασμένα μέρη της καρδιάς, εκεί που συναντάει κανείς τον αληθινό του εαυτό, το χαμένο παιδί μέσα του... Εκεί που θυμάται πως κι ο ίδιος είναι ένας μικρός θεός που μπορεί να κάνει θαύματα στο όνομα της αγάπης. 'Έτσι κι αλλιώς όλα είναι μια πλάνη στη ζωή. Όλα έχουν δυο όψεις. Τις πιο πολλές φορές το συναίσθημα είναι η κινητήρια δύναμη για ότι κάνουμε. Μπορείς να το αφήσεις να σε οδηγήσει μα να 'χεις το νου σου να μη σε πάρει από κάτω. Ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ότι θέλει, αρκεί να το σκέφτεται. Σημασία έχει το τώρα. Το ύστερα δεν το ξέρει κανείς. Κοίτα γύρω σου και μάζεψε όλη αυτή την εικόνα. Κλείσε την μέσα σου. Η ευτυχία πλανιέται σκόρπια. Κράτησέ την μέσα σου'.
Είμαι κι εγώ σαν εσέναΟ Αντώνης είναι έτοιμος από καιρό να δεχτεί την πιθανότητα μιας αγάπης που αψηφά το χρόνο και το χώρο. Ευαίσθητος, αλαφροΐσκιωτος σχεδόν, αρνείται να αρκεστεί σε μια συμβατική ζωή και στον έρωτα δίχως πάθος, γιατί γνωρίζει πως δεν έχει ακόμα συναντήσει την αδελφή ψυχή του.
Ακόμη και πριν γνωρίσει από κοντά τη Φαίδρα, το "ξωτικό" του, ξέρει ότι η γυναίκα αυτή είναι, για καλό ή για κακό, το πεπρωμένο του.
«Ένιωσα σαν να κυλούσε μέσα στις φλέβες μου και μου τραγουδούσε, "μη σε νοιάζει, μην πονάς, είμαι κι εγώ σαν κι εσένα. Κι άμα τα λάθη σου αγαπάς, είναι σαν ν' αγαπάς εμένα!»